Had ik al verteld over de belachelijke gewoonte om al mijn vondsten te stallen in een kast die zo overvol is dat er al maanden eigenlijk niks meer bij kan..? Een kast waar de heren in huis verre van blijven omdat ze in het geheel geen waardering kunnen opbrengen voor zulk een tentoonstelling?
Ik had gedacht één kast in huis te vullen met dingen waar ik blij van word...oude ansichtkaarten van mensen waar je een heel leven bij kan dromen...Hoe zou het ze vergaan zijn in hun leven dat inmiddels al voorbij is? 
Broches van strass bijvoorbeeld en oude ansichtkaarten... 
En handgemaakt kant dat zo vreselijk mooi versierd is dat je er bijna tranen van in je ogen krijgt.. 
En kleine poppetjes die aandoenlijk kijken met jurken die ik eigenlijk zelf wel had willen hebben.... 
De broche in het midden heb ik gemaakt van een grote zijden bloem gecombineerd met oud kant uit Frankrijk en een verknipte parelketting...
heart number 28
